Post Description

De liefde van Fabio Zuffanti voor het erfgoed van de Italiaanse symfonische rock is altijd groot geweest. In al zijn bands en projecten klinkt het prachtige verleden van vele klassieke bands. Deze liefde wordt het meest duidelijk in de vier albums die hij maakte met La Maschera di Cera (LMdC). Het laatste album "Petali du Fuoco", vond ik persoonlijk het symfonische hoogtepunt van deze topband.

De liefde gaat met dit album nog een stapje verder. Besloten is om een vervolg te maken van het klassieke album "Felona e Serona" van Le Orme uit 1973. Daarmee leg je direct de lat torenhoog. Het Felona album staat alom bekend als een mijlpaal in de symfonische rock, eenmonument. Ga daar maar eens een vervolg op maken. Om het zo echt mogelijk te maken, werd het artwork verzorgd door Lanfranco, die ook de hoes voor het Le Orme album maakte en wordt het album, evenals toen, in zowel het Italiaans als het Engels uitgebracht.



Dit uitgangspunt maakt dat je het album op twee manieren kunt bekijken. 'Is het een goed album' en 'is het een waardig vervolg op "Felona e Serona"? De eerste vraag zou ik graag met een volmondig 'ja' willen beantwoorden. Dit album heeft alles wat je van een LMdC album mag verwachten. Nummers die episch aanvoelen, gierende toetsen en een ritmesectie die staat als een huis. Gitarist Matteo Nahum, die sinds "Petali di Fuoco" deel uitmaakte van de line-up, is helaas al weer uit beeld, maar zijn vervangster Laura Marsano (Quasar) doet niet voor hem onder.

De gelaagdheid en diversiteit is ook op dit album weer om van te smullen.Heerlijke bombastische stukken knallen uit je speakers en doen je happen naar adem. Herinneringen aan de dagen van Le Orme, Banco Del Mutuo Soccorso, Balletto Di Bronzo, PFM en het oude Genesis drijven boven. Het album heeft ook het theatrale van bijvoorbeeld Alusa Fallax. Daarbij is het album productioneel om door een ringetje te halen.

De tweede vraag is lastiger te beantwoorden. Hoe geef je een album dat veertig jaar geleden is gemaakt een vervolg? Het moge duidelijk zijn dat de band goed geluisterd heeft naar het eerste album. Het album heeft dezelfde sfeer als op "Felona e Serona" en dat is al knap gedaan. Nu heeft "Felona e Serona" nooit een degelijke remaster gehad, waardoor hij altijd wat stoffig is blijven klinken. Wat dat betreft zijn de albums niet te vergelijken. Wat de band wel heel gaaf heeft gedaan is bijvoorbeeld het thema van het openingsnummer van "Felona e Serona" SospesiNell'incredibile ook te gebruiken in het openingsnummer Ritorno Dal Nulla / Back From The Void.

Genoeg vergeleken. Dit is een waanzinnig album. Of het ook als een dergelijke klassieker de boeken in zal gaan, is nog niet te zeggen. De tijd zal het leren. Maar het is in elk geval een mijlpaal in het oeuvre van LMdC. Als La Maschera di Cera met dit album er ook voor zorgt dat een nieuwe generatie het Le Orme album opnieuw gaat ontdekken, is dat extra winst. Geniet van dit album, maar dan wel in de Italiaanse versie natuurlijk!  maar is ook in de ENGELSE VERSIE

VOOR DE GENE DIE HET ANDERE WERK OOK WILLEN HEBBEN VAN DEZE BAND ZEG HET MIJ ALLEEN ZIJN DIE ALLEMAAL IN HET IN HET ITALIAANS     met dank aan progwereld voor de review  ik ga persoonlijk voor de engelse versie maar dat is voor ieder zich zelf   EEN WERELD PLAAT MENSEN PLUKKEN DEZE PROG ALBUM

1. ITALIAANSE VERSIE

  a)RITORNO DAL NULLA

b) LA GUERRA DEI MILLE ANNI

c) RITRATTO DI LUI

d) L'ENORME ABISSO

e) RITRATTO DI LEI

f) VIAGGIO METAFISICO

g) ALBA NEL TEMPIO

h) LUCE SUI DUE MONDI

i) ALLE PORTE DEL DOMANI


2. ENGELSE VERSIE

  Back From The Void (8:40) 
The 1000 Years' Warfare (4:33) 
Chant Of Him (2:51) 
The Deepest Chasm (5:44) 
Chant Of Her (4:48) 
Metaphysical Journey (3:49) 
Dawn In The Temple (4:23) 
A Word For Two Worlds (5:11) 
At The Gates Of Tomorrow (5:26)