Post Description

Zondag 4 juli 2010

Net als in de vorige aflevering ontmoet ds. André Priem op Ameland Hans en Jannie Boven. Met hun boot 'De Zeehond' organiseren zij robbentochten.
Hans en Jannie varen naar de zandbank tussen Ameland en Terschelling, want ze weten dat daar zeker zeehonden te zien zullen zijn.
Onderweg vraagt ds. Priem van alles over de boot en de zeehonden. Is het ook wel eens ruw weer op de wadden, en kunnen ze dan wel uitvaren?
Ook in het persoonlijk leven van Hans en Jannie heeft het wel eens gestormd. Ze vertellen er open over. Het is allemaal niet altijd zo idyllisch geweest als het nu lijkt.
Ds. Priem houdt verder de meditatie afgewisseld met koor- en samenzang.

Ds. Priem over de uitzending:
Deze zondag gaan we varen. Samen met Hans en Jannie Boven, bij wie ik opnieuw te gast ben op Ameland, maak ik een robbentocht. Zullen we de zeehonden te zien krijgen?
Het is prachtig om al varend te genieten van de Wadden. Op de boot ben ik met hen in gesprek over hun liefde voor het wad en voor de zee, maar we raken ook aan de praat over stormen. Stormen op zee. Soms echter kan het ook stormen in een mensenleven. Jannie en Hans hebben beiden in hun leven het nodige mee gemaakt. Hoe houd je dan het hoofd boven water?

In de meditatie lees ik opnieuw enkele verzen uit een Psalm. Ditmaal Psalm 107, over Gods hulp en kracht ín de storm.


Zondag 11 juli 2010

Gastpresentator ds. André Priem is voor de derde keer op de Wadden, op de boot 'De Zeehond' van Hans en Jannie Boven. Nu hoopt hij toch echt zeehonden te zien op de zandbank tussen Terschelling en Ameland. De boot is er al bijna, dus de opvarenden kijken vol spanning in de verte.
Intussen heeft ds. André Priem al heel wat verhalen van Hans en Jannie gehoord. Wat hem opvalt is hun enthousiasme. Krijgen ze dan nooit genoeg van deze tocht naar de zeehonden, die ze keer op keer maken? Bijna verontwaardigd kijken ze hem aan. Nooit! Elke dag zien ze wel weer iets nieuws, en dit schitterende natuurgebied blijft hen steeds weer verbazen.
Ds. Priem houdt verder de meditatie afgewisseld met koor- en samenzang.


Zondag 18 juli 2010

Ds. Arie van der Veer gaat op bezoek bij Ada Meurs, vrijwilliger in de windgedreven oliemolen 'De Passiebloem'.
In het eerste deel van het tweeluik maken ze samen de molen klaar om olie te kunnen slaan. Ada laat ds. Arie zien hoe de machine gesmeerd wordt, hoe de molen opgezeild wordt en hoe je moet zwichten.
Ook leert hij hoe ze vroeger konden leven van de wind, maar niet 'de wind door de hekken moesten laten waaien'.
Ds. Arie houdt verder de meditatie, afgewisseld met koor- en samenzang.

Ds. Van der Veer schrijft:
Leven van de wind

De mens kan veel, maar niet alles. Molenaar Ada Meurs kan daarom dubbel genieten van een onweersbui. Voor haar is dat een van die momenten, dat de overmoedige mens van deze tijd daar aan wordt herinnerd.

Niet alles is maakbaar.
We moeten leren leven in afhankelijkheid.

Dagelijks brengt zij dat in haar beroep in praktijk. Ada is molenaar op de eeuwenoude oliemolen 'De Passiebloem' in Zwolle. Ooit stonden er vijf aan de Nieuwe Vecht. Met haar zorgt een grote groep van vrijwilligers voor dit prachtige bouwwerk. Voor Ada valt in de molen de tijd weg. Ze ervaart iets van de eeuwigheid.

Ik ben er een dag geweest. En direct als je de molen binnenstapt, ervaar je het verschil met buiten. Binnen ruikt het naar rook. Een aparte geur. Het heeft alles te maken met de olie die in deze molen wordt gewonnen. De machtige, draaiende wieken zorgen er voor dat een heel bijzonder proces plaatsvindt. Uit lijnzaad wordt lijnolie gewonnen.

Ada leert me dat een molen de fabriek van vroeger is.
Maar wel een fabriek die draaide op bijzondere energie: de wind.
Energie waar ons land rijk aan is.

Toch moet je elke dag weer wachten. Is er wind? Hoe staat de wind? Elke keer weer moet de molen in de juiste windrichting gekruid worden. De kracht en de windrichting kan elk moment veranderen.

Ada leeft van de wind.
In verschillende opzichten.
De uitzending is vol herinneringen aan vroeger.  De tijd staat even stil.

Ds. Priem over deze uitzending:
Bij de vuurtoren van Ameland ontmoet ik opnieuw Hans en Jannie Boven. We wandelen een stukje door de duinen en komen uiteindelijk in het dorp bij de kerk van Hans en Jannie uit. Hun gemeente is ontstaan uit een samenvoeging van de  doopsgezinde gemeente en de gereformeerde kerk. Het is een warme gemeenschap waar ze zich erg thuis voelen.

Natuurlijk gaan we ook varen. Tot nu toe heb ik nog steeds geen zeehonden gezien. Gaat het deze zondag dan toch gebeuren? Met de boot 'De Zeehond' van Hans en Jannie naderen we ons doel: de zeehondenplaat.
Een gevoel van verwondering maakt zich van mij meester. Verwondering over het werk van onze Schepper. Een gevoel dat ik deel met de dichter van Psalm 104: "Alles hebt u met wijsheid gemaakt". Of zoals een mooi lied het verwoordt: Dan zingt mijn ziel: hoe groot zijt Gij!

Vervolg (deel 2) op DVD 16