Post Description

In het NRC stond:

Ook na veertien albums kan een zanger nog onderzoekend blijken. Damien Jurado, de Amerikaanse bard met het gevoelvolle timbre, bekwaamde zich in subtiele toevoegingen. Jurado heeft wellicht genoeg aan een akoestische gitaar, zoals op recente albums, maar de sfeer en nuances op zijn vijftiende album, What’s New, Tomboy?, zijn een verrijking. 

Een prominente basgitaar, een zweem synthesizer in mineur, een primitieve drumcomputer – ze kleuren Jurado’s nauwkeurig uitgesproken onmacht tijdens het opruimen van zijn huis, in ‘When You Were Few’, een actie die leidt tot overpeinzingen over sterfelijkheid, alsof hij ook zichzelf weggooit. Een beetje clichématig klinkt de ruwe gitaar in ‘The End Of The Road’, totdat deze wordt overspoeld door klaterende piano. Een nummer als ‘Fool Maria’ is sober, met alleen akoestische gitaar. Zo heeft Jurado zijn begeleiders scherp gekozen, waardoor ieder instrument helder in het spotlicht staat. 

De Volkskrant voegde dit toe:

Ze klinken folkier dan ooit, Jurado’s kleine liedjes over liefde en verlangen. De einzelgänger lijkt te hebben gevonden wat hij zocht, getuige het fraaie The End of the Road: ‘I’ve spent a lifetime looking for you / patiently waiting to fall into view / Now that I’ve found you my running is over.’

Zelden zocht Jurado’s vriendelijke, licht vertwijfelde zangstem zo frequent de hogere registers op, met als gevolg dat hij nooit eerder zo aan Nick Drake deed denken, het Engelse folktalent dat maar 26 jaar mocht worden. Zo lang maakt Damien Jurado onderhand platen.

Tracklist: 
01 - Birds Tricked Into the Trees
02 - Ochoa
03 - Alice Hyatt
04 - Arthur Aware
05 - Francine
06 - Fool Maria
07 - When You Were Few
08 - Sandra
09 - The End of the Road
10 - Frankie

Staat er compleet op, 20% pars mee gepost. Met zeer veel dank aan de originele poster.

“Muziek is kunst en kunst moet voor iedereen bereikbaar zijn, anders is het elitair.”

https://www.youtube.com/watch?v=FHRq9EEO8XE&feature=emb_logo