Post Description

Zondag 18 september

Na een paar maanden afwezigheid is ds. Arie van der Veer weer terug. In Tilburg ontmoet hij Anneriet Boonen. Ze werkt voor IFES, een internationale beweging van christen studenten. Haar werk houdt onder meer in dat ze christen studenten toerust om niet gelovige medestudenten met het Evangelie te bereiken. Haar droom is dat er zoveel mogelijk studenten God leren kennen.
Anneriet heeft ook een gezin met twee jonge kinderen en een derde op komst. Ze vertelt ds. Arie van der Veer hoe ze zowel in haar werk als in haar gezin het uiterste van zichzelf vergde, omdat alleen daarmee God genoegen zou nemen, en vast liep in dit perfectionisme.
Uiteindelijk leert ze andere prioriteiten te stellen, soms nee te zeggen en te beseffen dat God ook van haar houdt als ze vrije tijd neemt en goed voor zich zelf zorgt.
Een zeer herkenbaar verhaal waar veel jonge mensen mee te maken hebben: druk op het werk, druk in het gezin en druk voor God en kerk. Hoe maak je dan de juiste keuzes?
De gesprekken en meditatie worden afgewisseld met koor- en samenzang.

Ds. Van der Veer schrijft: 'Ik heb het gisteren aan mijn zus verteld'
We zitten heerlijk in de zon op het terras van een café op de campus van de universiteit van Tilburg. We maken een opname voor Nederland Zingt op Zondag. Gast voor deze aflevering is Anneriet Boonen. Anneriet vertelt over haar passie voor studenten. Haar hart gaat uit naar 17.000 studenten die hier studeren. Velen zijn geen christen.

Toch zijn velen op zoek. Onder andere op zoek naar het doel van hun leven. In deze periode worden de studenten gevormd en worden heel belangrijke keuzes voor de rest van hun leven gemaakt. Anneriet staat naast ze. Wil ze helpen bij het maken van een goede keuze. Zij werkt met 100 christenstudenten. 

In het café op de campus hebben we een afspraak met een studente. Michelle is pas afgestudeerd. Zo'n anderhalf jaar geleden is zij tot geloof gekomen. Anneriet begeleidt haar. Samen praten ze regelmatig over geloofsvragen. Ook lezen ze samen de Bijbel.

"Ik heb het gisteren aan mijn zus verteld", zegt Michelle. "Ze reageerde heel positief". "Nu mijn vader en moeder nog". "Dat zal best meevallen", reageert Anneriet, "volgens mij weten die het allang". Volgens Michelle is Anneriet het middel geweest om God te leren kennen. Anneriet reageert bescheiden. Maar natuurlijk is ze blij. Dat was in Bosnië waar ze ook drie jaar heeft gewerkt wel even anders. Daar leek soms alle werk tevergeefs.

Ik trek een dag met Anneriet op.
Samen praten we over dit bijzondere werk. Haar worsteling om zowel moeder als studentenwerker te zijn. Over het stellen van prioriteiten. Over al of niet gewaardeerd worden door God.

Kortom een boeiende uitzending.
Kijk en luister.


Zondag 25 september 2011

Anja groeit op in Zuid-Limburg in een katholiek gezin. Net voor haar ouders gaan scheiden, overlijdt haar vader plotseling, als ze vijftien jaar oud is. In die tijd gaat ze veel naar de kerk en vindt daar steun en troost, maar ze voelt zich wel alleen staan in haar geloof.
Op haar twintigste gaat ze het klooster in. De idealen van de zusters Augustinessen spreken haar aan en ze zoekt er geborgenheid. Na drie jaar doet ze de eeuwige gelofte als zuster Johanna Maria, terwijl ze eigenlijk al diep in haar hart twijfelt of ze dit wel kan volbrengen.
Als ze in een kinderclub voor moeilijk opvoedbare kinderen samenwerkt met Jan Willem vertelt hij haar dat hij verliefd op haar is. Na tien jaar non te zijn geweest, treedt ze uit. Ook dat valt haar, zeker in het begin, zwaar. Maar ze weet: ik heb wel mijn belofte, maar niet mijn verbond met God verbroken, want ik dien Hem nog steeds. Bij Hem mag ik altijd opnieuw beginnen.
Ze trouwt met Jan Willem en samen krijgen ze twee dochters. De zwangerschappen verlopen problematisch, want Anja heeft scoliose, een ernstige vergroeiing van de ruggengraat. Maar ze is een doorzetter, die Gods zorg opmerkt: Hij heeft haar een superhuwelijk, twee lieve dochters en een leuke 'haalbare' baan gegeven.
Ds. Arie van der Veer praat onder anderen met Anja in de stilte van de Rooms-katholieke kerk van Leusden. Ze vertelt over de worstelingen die ze in haar leven heeft gehad en die ze steeds alleen doormaakt. We zien Anja ook thuis, met haar man en kinderen. Ze kan niet mee voetballen, maar wel een knuffelmama zijn.
De gesprekken en meditatie worden afgewisseld met koor- en samenzang.

Ds. Van der Veer schrijft: Bruid van Christus
In het klooster kreeg zij de naam Johanna Maria. Na drieëneenhalf jaar deed zij haar eeuwige gelofte. Het afleggen van de eeuwige gelofte kun je vergelijken met trouwen. Je wordt bruid van Christus. Het is een ceremonie compleet met sluier, bruidstaart en receptie. Het was toen de dag van haar leven. Familie en vrienden waren van verre gekomen om deze plechtigheid mee te maken.

Toen ze twintig was had zij die keuze gemaakt. Ze wilde haar hele leven in dienst van God stellen. Als jonge non koos zij voor een leven van reinheid, gehoorzaamheid en armoede. Christus en de naaste te dienen was haar hoogste doel. Ze behoorde voor eeuwig bij Hem. Ze was voor altijd Zijn bruid.

Sinds tien jaar is zij geen non meer. Het leven in het klooster hield zij, na een jarenlang verblijf, niet vol. Steeds meer was ze tot ontdekking gekomen als non niet meer de mens te zijn die zij wilde zijn en naar haar overtuiging ook mocht zijn voor God.

Na een jarenlange worsteling trad zij uit. Uittreden betekent voor haar een pijn, die nooit meer overgaat. Lange tijd voelde zij zich zich daar schuldig over. Ze had immers haar eeuwige belofte verbroken. Het is nu een stuk rustiger in haar hart geworden. Anja is gelukkig getrouwd en heeft twee kinderen.

Maar nog altijd draagt zij twee ringen: een trouwring en een kloosterring. Haar beloften mag zij dan hebben verbroken! Maar het verbond met God is er nog: "Ik wil mijn leven in dienst van Hem leven."

Kijk en luister naar de strijd en de worsteling van een jonge vrome vrouw.