Post Description

Eigen scan, bewerking, etcetera

Het mes in de rug van de pop zag er heel lang en heel scherp uit, maar de Saint draaide zich om als een stierenvechter die een stier uitdaagt door hem spottend zijn ongedekte rug toe te keren, en keek naar de deur van de hal. Alleen een man met een soeverein vertrouwen in zijn handigheid kon dit doen; Simon was zo zeker van zichzelf alsof hij een eenvoudige judo-oefening doornam. ‘Ziezo,’ zei het meisje, ‘verroer je niet!’
Tegelijkertijd voelde hij de koude punt van het mes tegen zijn nek.
‘Is dat een manier voor een belaagde jonkvrouw om haar dolende ridder te behandelen?’ vroeg hij koeltjes. ‘Ik zou haast geneigd zijn je aan de wolven over te laten... maar dat doe ik niet.’
De laatste woorden van de Saint gingen gepaard met zo’n plotselinge snelle beweging dat zelfs een opmerkzame toeschouwer moeilijk had kunnen zeggen hoe het lange mes nu eigenlijk in zijn hand terechtkwam en wat er precies toe had geleid dat het meisje, dat het mes zoëven nog vasthield, nu buiten adem op de vloer zat.
‘Je kijkt zo verbaasd,’ zei hij vriendelijk, ‘maar stond het zó niet in dat filmscenario van jou?...