Post Description

Zondag 8 mei 2011

Op Moederdag gaat ds. Arie van der Veer op bezoek bij een bijzondere moeder: Annerieke Berg.
Annerieke heeft gekozen voor adoptie, hoewel ze uit ervaring weet dat dit niet altijd makkelijk is. Ze groeide zelf op in een adoptiegezin en vertelt over haar ervaringen met haar broer en zus. Ze had een hechte band met hen, maar vertelt ook dat ze haar broer inmiddels niet vaak meer ziet. Toch aarzelde ze geen moment om het adoptieavontuur zelf aan te gaan.
Samen met haar man René kreeg ze twee biologische kinderen en twee 'kinderen van ver': Daniël uit Colombia en Nina uit China. Ze houdt van hen geen spat minder dan van de andere twee, en kan zich boos maken over de vooroordelen die mensen hebben over adoptie.
Annerieke schreef een boek over haar ervaringen: 'Kwetsbaar begin'. Haar verhaal gaat over moederliefde, geloof, zorg en toekomst. Ds. Van der Veer ontmoet de kinderen. Nina laat haar China-doos zien en Annerieke haar grote moederhart.
De meditatie van ds. Van der Veer gaat over liefde, naar aanleiding van 1 Korinthiërs 13:1-7.


Ds. Van der Veer schrijft: Een moeder met een groot hart

Wereldwijd leven er tientallen miljoenen kinderen die geen moeder (meer) hebben. Ze groeien op in een tehuis of op straat. Soms is er familie, die zich over hen ontfermt, soms leven ze in groepen.

Annerieke Berg had, al voor dat zij trouwde, het verlangen om ook moeder te zijn voor zulke kinderen. Van jongs af aan was zij er aan gewend geweest een broer en een zus te hebben, die uit een ander land kwamen.

Nadat zij en haar man hun eerste zoon kregen en een tweede zwangerschap uitbleef, begon Annerieke steeds meer na te denken over de mogelijkheid van adoptie. Eerst moest haar man voor die gedachte gewonnen worden. Als je een kind adopteert, doe je dat immers met z'n tweeën. Je moet samen voor de volle honderd procent achter je keuze staan.

Het ging niet van zelf. Maar nu, na een aantal jaren, zijn René en Annerieke enthousiaste en liefdevolle ouders van vier kinderen: twee van hen komen uit het buitenland. Annerieke en René vinden het geweldig. Hun 'kinderen van ver' hebben speciale zorg nodig maar die geven ze graag.

Annerieke besloot een boek te schrijven. Het is een verslag van wat zij allemaal tot nu toe meemaakten, maar ook is het boek een geweldige hulp voor mensen die ook willen nadenken over adoptie.

Voor Annerieke kunnen er dat niet genoeg zijn. Waarom zouden niet meer mensen een vader en moeder willen zijn. Ieder kind in de wereld heeft recht op liefdevolle ouders. Opgroeien in een gezin is het mooiste wat je een kind kan bieden.

Ik zocht dit gezin op. Het programma bevat een openhartig gesprek. Over de mooie maar ook over de moeilijke kanten van adoptie. Annerieke weet er alles van. Maar haar moederliefde is niet te doven.


Zondag 15 mei 2011

Ds. Arie van der Veer ontmoet Wayne Dieleman, die over zijn bizarre familiegeschiedenis het boek 'Mijn verloren familie' schreef.
Wayne werd als baby geadopteerd door een christelijk boerenechtpaar en had samen met zijn halfbroer Michael, die ook geadopteerd was, een gelukkige jeugd op de boerderij.
Toch bracht de adoptie veel pijn teweeg en Wayne had lange tijd last van verlatingsangst. Maar zijn verhaal gaat verder. Wayne heeft ontdekt dat zijn biologische moeder nog 5 andere kinderen heeft gekregen en dat hij joods is.
Wayne gaat op zoek naar zijn Joodse wortels en naar zijn Joodse voorouders. Een speurtocht met grote gevolgen. Wayne gaat zich steeds joodser voelen. Hij gaat tegenwoordig op sabbat naar de synagoge en heeft zich laten besnijden. Maar hij is ook christen en gaat zondags naar de kerk.
In synagoge en kerk praat Wayne met ds. Arie van der Veer over deze spagaat die misschien moeilijke keuzes nodig maakt. De zoektocht naar zijn familie leidt tot grote vreugde en tot een groot verdriet. Wayne is dolblij als hij in de stadsarchieven van Amsterdam de identiteit van zijn hele familie terug vindt. Maar is verbijsterd als hij tegelijkertijd ontdekt dat bijna zijn hele voorgeslacht in de tweede wereldoorlog om het leven is gebracht.
Op de joodse begraafplaats vertelt Wayne hoe hij omgaat met de rouw om zijn familie en ook dat hij wil laten zien dat er toch nog iemand in de familie is opgestaan, die het joods-zijn waarmaakt.
De gesprekken en meditatie worden afgewisseld met koor- en samenzang.