Post Description

Carl Verheyen is nu niet bepaald in onze kontreien een bekende naam in de muziekwereld, onze Noorderburen denken hierbij wellicht eerder aan hun eigen schaatstopper. En toch heeft deze Amerikaanse supergitarist al een indrukwekkende carrière achter de rug, hij verwierf vooral bekendheid, toen hij in 1985 Roger Hodgson verving bij Supertramp. Zijn solo-albums waren tot op heden meestal heel sterk beïnvloed door jazz en blues, maar op 'Take one step' gaat het er heel wat gevarieerder aan toe en ligt de klemtoon zelfs meer op rock en aanverwante muziekstijlen.

De begintrack Georgia's Reel is een midtempo ballad, die me bij momenten doet herinneren aan de jazzy rock van Gino Vannelli. Carl is naast een begenadigd gitarist ook een uitstekende zanger en wordt hier bijgestaan door leuke backing vocals. De gitaarsolo's zijn daarenboven zeer gevarieerd en technisch verfijnd. Op dit album zijn ook vaak invloeden van Steely Dan hoorbaar, niet in het minst in een nummer als 'The Code' met ook een aantal prachtige solo's op Hammond-orgel en elektrische gitaar. Het is toch vreemd dat men van deze supergitarist zo weinig hier in Europa hoort, zowel in uptempo-nummers als in de trage nummers weet hij de luisteraar te boeien. Zo ook in het akoestische Dusk, dat in het tweede deel langzaam overgaat in een combinatie van romantische jazz en blues.

Heel verrassend vind ik de intro van de titelsong Take One Step, het begin kon zo weggeplukt zijn uit een album van Karmakanic, zowel muzikaal als vocaal. Het refrein daarentegen draagt dan weer de stempel van Toto, een stevig maar tegelijkertijd ook catchy nummer, waarin ook het virtuoze drumwerk van Chad Wackerman opvalt. Met opnieuw een schitterende gitaarsolo van Carl himself is dit één van de hoogtepunten van het album. 'You bring me down' heeft een duidelijke 70's hard rock sound, vergelijkbaar met bands als Bad Company, Trapeze, Tempest en andere Dixie Dregs (het gitaarspel van Carl vertoont trouwens af en toe gelijkenissen met Holdsworth en Morse).

'In the stream' is schitterende instrumentale jazz-rock/fusion, waarin alle muzikanten het beste van zichzelf geven, het nummer is trouwens volledig zonder overdubs live in de studio opgenomen. 'Lighthouse' klinkt wat meer jazzy (dankzij o.a. het prachtige geluid van een Wurlitzer piano), maar bevat ook enkele verrassende tempowendingen. Na de instrumentale fusion van Toepango Hoedown komt dan tenslotte de epic van meer dan 11 minuten, 'Bells of April', een nummer dat door Carl Verheyen zo'n twintig jaar geleden geschreven werd en van onder het stof werd gehaald. En gelukkig maar, want dit nummer bevat heel wat interessante thema's, waaronder een shouthern rock-passage zoals de Allman Brothers in hun beste dagen vermochten. Er is een constante afwisseling tussen zachte passages en uptempo gitaarpartijen. En dat is precies wat dit album zo interessant maakt, er worden heel wat muzikale horizonten verkend. Wie muziek met open vizier tegemoet kijkt, zal door deze 'Take one step' zeker niet teleurgesteld worden. 
Musicians
 
Carl Verheyen : Lead Vocals, Guitars 
Cliff Hugo : Bass 
Jim Cox : Hammond, Wurlitzer 
Chad Wackerman, Bernie Dresel : Drums 
Mark Hart, Craig Copeland, Naomi Star : Backing Vocals  
                                                                                                                                                                        
Tracklisting:
 01. Georgia's Reel (Just A Start) 06:15
 02. The Code 05:41
 03. You Bring Me Down 05:02
 04. In The Stream 05:01
 05. Take One Step 04:44
 06. Lighthouse 06:34
 07. Dusk (Two Views Of The Canyon (Part 1) 01:51
 08. Dusk (Two Views Of The Canyon (Part 2) 04:48
 09. Topanga Hoedown 05:10
 10. Bells Of April 11:20