Post Description

Zondag 24 mei 2009

Kid Lev Ary

Ds. Arie van de Veer heeft een bijzondere ontmoeting met Kid Lev Ary, een Messiasbelijdende Jood. Samen treffen ds. Arie en Kid Lev Ary voorbereidingen voor de seidermaaltijd, die plaatsvindt aan de vooravond van het Joodse Paasfeest. Ondertussen vertelt Kid aan ds. Arie van der Veer hoe hij na veel omzwervingen in Nederland terecht is gekomen. 
Samenzang eerste blok vanuit de Nieuwe Kerk in Middelburg, tweede blok vanuit de Grote- of Lebuïnuskerk in Deventer.

Ds. Arie van der Veer over deze uitzending:
Brandschoon
Vroeger deed iedere huisvrouw mee aan de grote voorjaarsschoonmaak. Dat zie je niet meer.
De vrouwen en mannen in Nederland leiden een ander leven. Ze maken het hele jaar door alles schoon, of doen aan dat schoonmaken gewoon veel minder. Wie veegt er nog de stoep? Wie zeemt elke week de ramen? Wie ruimt de zolder en de schuur regelmatig op?
Tijden veranderen.
Het speelde zich vroeger allemaal af zo vlak voor de Pasen. Natuurlijk het voorjaar gaf de vrouwen lentekriebels, maar de jaarlijkse viering van het paasfeest stimuleerde hen ook. Dan moest alles er immers op z'n Paasbest uitzien!
In het Jodendom zie je, zo vlak voor het Joodse Paasfeest, precies het zelfde gebeuren. Een aantal dagen voor de grote feestelijkheden wordt heel het huis, zeker bij orthodoxe Joden grondig schoongemaakt. Pesach, Seideravond wordt gevierd met nieuw brood, ongezuurd. Ongezuurd brood is ongerezen, dus 'snel-klaar' brood. Daarmee denken de Joden niet alleen aan de snelle hap, die zij namen in de laatste nacht van hun slavenbestaan in Egypte, maar geven ze ook symbolisch aan, dat al het oude voorbij is en moet verdwijnen.
Ik maakte een stukje van die schoonmaak mee bij een Seiderviering dit jaar. Mijn gast, een Nederlander van Israëlische afkomst had ons uitgenodigd. Zijn schoonmaakwoede is wel beperkt. Normaal worden bijvoorbeeld in een Joodse gezin zelfs delen van het fornuis met een brander schoongemaakt. Maar zover gaat hij niet.
'Waarom doe jij dat niet, vroeg ik hem. 'Wel' zei hij, 'voor mij is het belangrijker dat je een brandschoon hart hebt'.
Mijn gast is niet zomaar een Israëli, ook geen 'gewone' Jood. Als u met hem wilt kennismaken, kijk dan naar deze uitzending en vier ook een stukje mee van een seideravond temidden van een Messias belijdend Nederlands/Joods gezin.
Bijbelgedeelte: 1 Korinthe 5 vers 6 en 7


Zondag 31 mei 2009

Matthijs en Lindsey Vlaardingerbroek (deel 1)

In Den Haag is ds. Arie van der Veer te gast bij het echtpaar Matthijs en Lindsey Vlaardingerbroek. Vanuit een oude dokterspraktijk naast hun woonhuis organiseren zij verschillende evangelisatieactiviteiten voor wijkbewoners.
Ds. Arie ontmoet niet alleen het echtpaar, maar heeft ook gesprekken met 'Henkie', die zeker niet op z'n mondje gevallen is. Ds. Arie van der Veer houdt de meditatie afgewisseld met koor- en samenzang.
Samenzang eerste blok vanuit Stichting de Hoop in Dordrecht, tweede blok vanuit de Oude kerk in Delft.

Ds. Arie van der Veer over deze uitzending:
Mattijs en Lindsey Vlaardingerbroek. zijn in de volkswijk Spoorwijk in Den Haag in een oude dokterspraktijk een 'kerk voor ongelovigen' gestart. 'Een kerk voor ongelovigen': het klinkt wat raar. Maar christenen spelen in 'de Praktijk' een ondergeschikte rol. Het zijn de wijkbewoners zelf, die steeds meer op hun manier vorm proberen te geven aan het kerk zijn.
'Gewone' kerken zijn er niet meer in de Spoorwijk. De laatste twee, die er waren, zijn in brand gestoken. Mattijs en Lindsey zijn met hun kinderen bewust gaan wonen in deze achterstandswijk. In het begin van hun werk nodigden zij niet de mensen uit om naar hen te komen, maar gingen zij juist naar de mensen toe. Ze gingen naar 
die plekken waar ze mensen uit de wijk ontmoetten. Hun kinderen brachten ze naar de Openbare school, een goede, kleine maar wel zwarte school. Lindsey kwam in de oudercommissie. Mattijs werd voorzitter van de speeltuinvereniging. Later van de woningvereniging. Ook organiseerden zij kinderdisco's in de wijk. Lindsey werd gevraagd voor het wijkkoor.
Heel langzaam zijn de mensen zo gaan ontdekken 'de Praktijk' okay is. Het is geen sekte. Het vertrouwen van de mensen in de Spoorwijk is erg beschadigd. Inmiddels is 'de Praktijk' uitgegroeid tot een vaste groep van zo'n 25 à 30 mensen, die uit de wijk inmiddels trouw op zondagmorgen komen. Het vond eerst allemaal door de week plaats. Maar de wijkbewoners zelf vonden het toch mooier op de zondag elkaar te ontmoeten.
Lid worden van de wijkgemeente is onmogelijk. En christenen van buiten zijn in principe niet welkom in de gemeenschap. Mattijs vertelde me: ,,Je krijgt maar al te gauw gefrustreerde christenen die zijn uitgekeken op hun eigen gemeente en hier eens willen kijken. Ze nemen hun eigen bagage mee. In het begin vinden ze het vast hartstikke leuk, maar na een paar maanden willen ze toch elementen uit hun oude gemeente invoeren.'' Natuurlijk worden christenen niet genegeerd, maar als ze wat willen doen, worden ze juist ingezet voor seculiere zaken, als de speeltuinvereniging en kinderopvang in de wijk.
Kijk en luister op de Pinksterdagen naar een opvallend nieuw begin.
Een soort nieuw Pinksteren.
Ik woonde een 'dienst' bij, waarin één van de wijkbewoonsters de zang leidde. Ambten kent men niet. Je kunt ook geen lid worden. Van geloofsbelijdenissen hebben de voornamelijk bezoeksters nooit gehoord. Daar zijn ze nog helemaal niet aan toe. Ze weten nog maar heel weinig van de bijbel. Maar het weinige dat zij weten, wordt volop benut. Ook een voorganger kennen zij niet. Eigenlijk kennen ze de buikspreekpop Henkie noch beter dan Mattijs. Vele kinderen komen vooral voor Henkie.