Post Description

Upload: 20.45 u

De groep werd gecreëerd door producer Frank Farian in 1975 en bestond uit vier West-Indische artiesten uit Engeland, Duitsland en Nederland: zangeressen Marcia Barrett en Liz Mitchell, model Maizie Williams en de in 2010 overleden dj Bobby Farrell. Boney M is bekend van de mix van blanke en zwarte muziek; de producer Farian is blank en de zangers zijn zwart. Daarbij hebben veel nummers een zwarte (emancipatoire) achtergrond, zoals No more chain gang van het album Oceans Of Fantasy.
De eerste single die Farian onder de naam Boney M uitbracht, was Baby do you wanna bump? in 1975. De schaarse teksten in dit lied werden door hemzelf ingezongen. Het nummer werd een hit en Farian besloot een team van dansers en zangers aante trekken.
De groep heeft vele wisselingen van leden gehad (Maizie Williams was het enige originele lid dat overbleef). Een van de leden, Claudia Barry, was niet tevreden met het enkel playbacken van Farians nummers en verliet de groep per direct in februari 1976, een paar dagen voor de groep een concert zou geven op een lokaal televisiestation in Saarbrücken. Liz Mitchell, een voormalig lid van de Les Humphries Singers werd als tijdelijke vervangster aangenomen. Farian was onder de indruk van haar optreden, en dus werkte zij ook mee aan de opname van Boney M's eerste lp, Take The Heat Off Me.
De reacties op het album waren lauw. Toch bleef de groep intensief optreden in disco's, clubs en zelfs op jaarmarkten om een reputatie op te bouwen. De lp Take The Heat Off Me ging toch beter verkopen en behaalde een 8ste plaats in de albumlijst. In o.a. Duitsland kwam de lp op nummer 1. De grotedoorbraak van de groep kwam in de zomer van 1976, toen muziek- en televisieproducer Michael "Mike" Leckebusch van Radio Bremen de groep uitnodigde voor zijn programma "Musikladen". Boney M verscheen op 18 september in zijn liveprogramma. Tegen het eind van de daaropvolgende week stond Daddy Cool op nummer 1 in de Duitse hitlijsten. Het album had evenveel succes. In Duitsland werd de ene nummer 1-hit na de andere gescoord: Sunny (1976), Ma Baker (1977), Belfast (1977), Rivers Of Babylon (1978), Rasputin (1978), Mary's Boy Child/Oh My Lord (1978) en El Lute (1979). In Nederland bereikte ook Hooray! Hooray! It's A Holi-Holiday (1979) nummer 1. Wereldwijd scoorde Boney M 35 nummer 1-hits en verkocht zo'n 150 miljoen platen.
Behalve het succes met Boney M kreeg de oprichter van de groep, Frank Farian, te maken met veel kritiek. Maizie Williams en Bobby Farrell - het mannelijke gezicht van de groep -hadden weinig tot geen vocale inbreng bij de muziek van Boney M. Bijna alle mannelijke vocalen, en nummers als Dancing in the streets en Bye bye bluebird, werden door Farian zelf ingezongen. Conflicten tussen Farrell en Farian waren het gevolg. In 1978 gaf Farian toe dat hij Farrell slechts had gekozen wegens diens persoonlijkheid en bijzondere dansstijl. Hij verklaarde toen al dat ieder lid in Boney M. vervangbaar was, behalve Liz Mitchell. De enige nummers waarop Bobby Farrell te horen is, zijn Boonoonoonoos (1981) en Happy Song (1984). Bobby zong echter wel echt tijdens concerten. Daar had Farian geen vocale inbreng bij. De microfoon van Maizie Williams stond tijdens concerten uit. Dit werd opgevangen door een koor bestaande uit drie dames, waaronder Jacynth Mitchell, de zus van Liz Mitchell.
Farrell werd in 1982 vervangen door Reggie Tsiboe. Reggie Tsiboe bleek een gedegen zanger en muzikanten had, in tegenstelling tot Farrell, een flinke vocale inbreng bij Boney M. vanaf 1982. De laatste grote Boney M. hit, "Kalimba De Luna" uit 1984 is hier een voorbeeld van. Farrell begon vruchteloos een solocarrière en kreeg tenslotte hulp van Farian die voor Farrell en Boney M de hit Happy Song produceerde en Farrell in 1985 weer terughaalde naar Boney M. In 1986 stopte de groep, om in 1988 weer bij elkaar te komen. In 1989 viel het doek opnieuw.
Rivers of Babylon, waarvan de tekst gedeeltelijk afkomstig is uit de Psalmen 19 en 137, werd de op één na best verkopende single aller tijden in Engeland in 1978, terwijl de tweede A-kant Brown girl in the ring veel werd gedraaid in radioprogramma's. Er werden rond de 2 miljoen exemplaren van verkocht. In de Nationale Hitparade stond de single 11 weken op #1. Door de verkoop van 400.000 singles was het in 1978 de bestverkochte single van Nederland.
De groep had een tweede miljoenensucces met hun versie van de calypso-klassieker Mary's boy child, oorspronkelijk van Harry Belafonte. In een lijst van de best verkochte singles in Engeland, uitgegeven in 2002, stond Boney M op een respectievelijk vijfde en tiende plaats met de twee bovenstaande singles. Het is de enige act die twee keer in de top 10 stond; iets dat zelfs The Beatles niet wisten te bereiken.
Boney M werd, samen met ABBA, een van de weinige westerse bands die ook succes behaalden buiten Europa en de VS, met name in landen als India en Sri Lanka. De groep kende diverse bezettingswissellingen en viel na 1992 uiteen in drie formaties die ieder rond een voormalig groepslid zijn geformeerd. Later zouden dat vier formaties worden. Hierbij mag worden aangemerkt dat de formatie met lead zangeres Liz Mitchell als officiële erkend wordt en internationaal het meest succesvol is. Liz Mitchell heeft als enige voormalig lid de officiële autorisatie van Frank Farian, die alle rechten omtrent Boney M. bezit, om op te treden onder de naam Boney M. en zij kan als enige de Boney M. sound live tot leven brengen vanwege haar grote vocale inbreng en herkenbare stemgeluid. Als tegenprestatie blijft zij beschikbaar voor Frank Farian voor promotie van Boney M. releases en nieuwe Boney M. opnames zoals in 1992 ("Stories"), 1994 (4 nieuwe tracks op de compilatie "More Gold") en 2005 ("A Moment Of Love").

Roberto Alfonso (Bobby) Farrell (San Nicolas, Aruba [1], 6 oktober 1949 - Sint-Petersburg, 30 december 2010) was een Arubaans zanger, danser en diskjockey.
Farrell werd op zijn vijftiende zeeman. Twee jaar later vestigde hij zich in Noorwegen. Vervolgens verhuisde hij naar Nederland, en daarna naar Duitsland. Hij was diskjockey en danser toen producer Frank Farian hem in 1976 vroeg als zanger voor de tweede bezetting van Boney M. In 2003 gaf Farian toe dat Farrell eigenlijk geen enkele vocale bijdrage had geleverd; Farian had zelf de mannelijke zangpartijen ingezongen en had Farrell slechts uitgekozen wegens diens persoonlijkheid en bijzondere dansstijl. In de jaren tachtig was al bekend dat Farian de zanger was en bij de eerste hit de vrouwelijke partijen door studiozangeressen waren ingezongen. Bij latere nummers namen de vrouwelijke leden van de formatie zelf hun zangpartijen voor hun rekening, maar Farian bleef zelf de mannelijke partijen zingen, een praktijk die later bij de band Milli Vanilli opnieuw werd gebruikt.
Nadat Farrell in interviews had geklaagd over zijn werksituatie werd hij in 1982 vervangen door Reggie Tsiboe. Farrell begon vruchteloos een solocarrière en kreeg tenslotte hulp van Farian die voor Farrell en Boney M de hit Happy Song produceerde en Farrell in 1985 weer terughaalde naar Boney M. In 1986 stopte de groep, om in 1988 weer bij elkaar te komen. In 1989 viel het doek opnieuw. Farrell trad sinds 1992 op met een eigen Boney M-formatie: Boney M featuring Bobby Farrell.
Hoewel Boney M veel succes had, hield Farrell weinig geld over aan zijn carrière bij deze groep. In 2005 maakte hij hierover in Nederland een reclamespot voor de verzekeringsmaatschappij Ohra, waarin hij het Boney M.-nummer Daddy Cool deed. Eind 2005 kwam hij op Aruba even in het nieuws. Beweerd werd dat Farrell betrokken was bij de ontvoering van Claudia Melchers, maar het bleek om een persoonsverwisseling te gaan. Tevens was Farrell eind 2005 te zien in de clip Turn on the music van Roger Sanchez. Farrell stond twee keer in het Amsterdam ArenA met de Toppers in Toppers In Concert 2006. In 2008 begon hij aan een nieuwe wereldtournee.In 1981 trouwde Farrell met een voormalig Joegoslavisch fotomodel, Jasmina uit Skopje (Macedonië), met wie hij twee kinderen kreeg. Uit een eerdere relatie had Farrell een dochter. Op 1 februari 1994 werd hij voorwaardelijk veroordeeld voor het bedreigen van zijn vrouw. Er volgde een echtscheiding.
Farrell woonde in Gaasperdam in Amsterdam Zuidoost. In het jaar voor zijn overlijden verhuisde hij naar een appartement in Amstelveen.
Zijn dochter Zanillya Farrell is rapper. In december 2011 won ze de Grote Prijs van Nederland in de categorie hiphop.
Farrell overleed op 61-jarige leeftijd. Hij werd in de ochtend van 30 december 2010 dood aangetroffen in een hotelkamer in de Russische stad Sint-Petersburg. De avond ervoor had hij met zijn band opgetreden. Farrell klaagde na het optreden over ademhalingsproblemen en pijn in zijn borst. Volgens de Russische autoriteiten overleed Farrell aan hartfalen.Hij werd op zaterdag 8 januari 2011 begraven op Zorgvlied.