Post Description

Zondag 16 oktober 2011

Ds. Wigle Tamboer bezoekt Piet en Jikke Maasland. Als kind heeft Piet al problemen met zijn ogen, maar er is mee te leven. Naarmate de jaren vorderen, wordt zijn gezichtsvermogen door een oogziekte steeds minder. Vanaf zijn 35e moet Piet accepteren dat hij steeds minder ziet, en dus ook steeds minder kan doen. Hij kan niet meer fietsen, niet meer autorijden, en verliest hij zijn baan. Zaken die hij moeilijk kan verwerken.
Wanneer hij bijna niets meer ziet, moet hij zijn leven opnieuw inrichten. Hij krijgt steun van een blindengeleidehond. Piet moet leren de hond blindelings te vertrouwen, ook al denkt hij soms dat de hond geen goede beslissing neemt. Datzelfde vertrouwen leert hij in de omgang met zijn hemelse Vader. Hierover schreef Piet het boekje 'Blindelings vertrouwen'.
De gesprekken en meditatie worden afgewisseld met koor- en samenzang.


Zondag 23 oktober 2011

Ds. Arie van der Veer ontmoet Pien van der Hoff. Het verrast hem hoe gezond zij eruitziet, aangezien Pien vroeger anorexia heeft gehad. Ze lag zelfs op het randje van de dood, maar heeft het - wonderbaarlijk genoeg - gered.
Niet alleen daarvan staat ds. Arie versteld. Pien heeft nu ook nog eens een gezin van tien kinderen: vijf biologische, plus vijf pleeg- en gezinshuiskinderen. Het huishouden draaiende houden is al een hele taak, maar daarnaast is Pien ook nog lerares, domineesvrouw en zangleidster in de gemeente.
Ze vertelt open over haar ziekte, waar ze zelfs nu nog niet helemaal overheen is. Pien gaat met de kinderen een broodje eten bij de bakker en ds. Arie spreekt met haar man, ds. George.
Pien heeft een verrassende Bijbeltekst uitgezocht, waar ds. Arie zijn meditatie over houdt. Ook over een bijzondere vrouw! De gesprekken en meditatie worden afgewisseld met koor- en samenzang.

Ds. Van der Veer schrijft: Je bent een parel in Gods hand

Pien van der Hoff is echtgenote, moeder van vijf kinderen, pleegmoeder van nog eens vijf kinderen en lerares, die twee dagen voor de klas staat. Ze is ook nog eens domineesvrouw. Kortom, elke dag heeft zij met heel veel mensen te maken.

Elk kind vraagt een eigen begeleiding. Thuis en op school. Pien wil die graag geven. Ze heeft een passie voor mensen. In het bijzonder voor kinderen in de knel. Ze heeft een voorliefde voor peuters en tieners, die zeggen waar het op staat. Juist de ruwe, de weerbarstige kant van het leven trekt haar aan. Pien wil mensen zichtbaar maken, die onzichtbaar zijn. "Ik wil vooral communiceren, dat elk mens waardevol is."

Pien is een vrouw met passie.

Ooit stond zij een nier af. Een jonge man heeft daardoor een nieuw leven gekregen. Nog altijd vindt zij dat dit een heel goede beslissing is geweest.

Hoe komt het nu dat iemand zo kan zijn?

Het heeft alles te maken met haar eigen verleden. Ook met haar eigen strijd. Ook zij leerde pas door grote moeilijkheden heen dat ze bij God mag zijn wie ze is. De gang die God met haar leven is gegaan, heeft haar gevormd. Ze werd als een vaas, gekneed door Gods hand. Een vaas met liefde om anderen in het echte leven te doen delen.

Pien slaat daarom de hand niet op haar borst. Pien verwijst naar God. De blik waarmee Hij naar haar kijkt, bepaalt haar leven.